1. Skip to Menu
  2. Skip to Content
  3. Skip to Footer

Kontakt

00-891 Warszawa
ul. Chłodna 3
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
NIP 527-23-12-733
KRS 0000159843
REGON 016400767

Nie będzie ulg podatkowych dla pracodawców zatrudniających strażaków ochotników

Pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika będącego członkiem ochotniczej straży pożarnej na czas niezbędny do uczestniczenia w działaniach ratowniczych i do wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu, a także w wymiarze nieprzekraczającym łącznie 6 dni w ciągu roku kalendarzowego na szkolenie pożarnicze.

Jednocześnie jednak, w razie skorzystania przez pracownika z przedmiotowego zwolnienia pracodawca wydaje zaświadczenie określające wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tego zwolnienia w celu uzyskania przez pracownika od właściwego organu rekompensaty pieniężnej z tego tytułu w wysokości i na warunkach przewidzianych w odrębnych przepisach, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za czas zwolnienia wyjaśniło w odpowiedzi na poselską interpelację Ministerstwo Finansów i Rozwoju.

Interpelacja nr 16614 do ministra finansów w sprawie wprowadzenia ulg podatkowych dla firm zatrudniających strażaków ochotników Szanowny Panie Premierze,

w odpowiedzi na prośby członków ochotniczych straży pożarnych oraz przedstawicieli samorządu terytorialnego, zaniepokojonych gorszą niż innych pracowników sytuacją na rynku pracy członków OSP wnoszę interpelację w sprawie wprowadzenia ulg podatkowych dla firm zatrudniających strażaków ochotników.

Pracodawcy niejednokrotnie patrzą nieprzychylnie na fakt członkostwa pracownika lub kandydata na pracownika w OSP. Z uwagi na szkolenia i udział w akcjach ratowniczych taki pracownik częściej niż inni musi korzystać ze zwolnień. W społecznym odczuciu jako niesprawiedliwe odbierane jest, że ludzie, którzy angażują się na rzecz lokalnej społeczności, którzy niejednokrotnie jako pierwsi udzielają pomocy ofiarom wypadków i którzy wraz z Państwową Strażą Pożarną chronią nasze życie, zdrowie i mienie są w wyniku tak potrzebnej i pożytecznej działalności poszkodowani na rynku pracy. Stąd coraz częściej podnoszony jest postulat wprowadzenia ulg dla pracodawców zatrudniających członków OSP, tak by zrekompensować im utracony czas pracy oraz w efekcie poprawić sytuację zawodową strażaków ochotników.

Mając na względzie ten ważny i potrzebny postulat, podnoszony przez strażaków ochotników, oraz przedstawicieli samorządu terytorialnego, proszę Pana Premiera o udzielenie odpowiedzi na pytanie: Czy uwzględni Pan Premier interes publiczny i wprowadzi ulgi podatkowe dla firm zatrudniających pracowników, którzy są jednocześnie członkami OSP?

Zgłaszający: Krzysztof Paszyk, Data wpływu: 20-10-2017r.

Odpowiedź na interpelację nr 16614

Szanowny Panie Marszałku, w odpowiedzi na interpelację nr 16614 Pana Posła Krzysztofa Paszyka z dnia 27 października 2017 r., dotyczącą wprowadzenia ulg podatkowych dla firm zatrudniających strażaków ochotników, uprzejmie przedstawiam następujące wyjaśnienia.

Zgodnie z regulacją zawartą w § 4 rozporządzenia ministra pracy i polityki społecznej z dnia 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1632, z późn. zm.) pracodawca jest obowiązany zwolnić pracownika od pracy, jeżeli obowiązek taki wynika z Kodeksu pracy, z przepisów wykonawczych do Kodeksu pracy albo z innych przepisów prawa.

Takie zwolnienie przewiduje m.in. przepis § 11 ust. 1 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia, zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany zwolnić od pracy pracownika będącego członkiem ochotniczej straży pożarnej na czas niezbędny do uczestniczenia w działaniach ratowniczych i do wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu, a także w wymiarze nieprzekraczającym łącznie 6 dni w ciągu roku kalendarzowego na szkolenie pożarnicze.

Jednocześnie jednak § 16 ust. 2 tego rozporządzenia przewiduje, iż w razie skorzystania przez pracownika z

przedmiotowego zwolnienia pracodawca wydaje zaświadczenie określające wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tego zwolnienia w celu uzyskania przez pracownika od właściwego organu rekompensaty pieniężnej z tego tytułu w wysokości i na warunkach przewidzianych w odrębnych przepisach, chyba że obowiązujące u danego pracodawcy przepisy prawa pracy przewidują zachowanie przez pracownika prawa do wynagrodzenia za czas zwolnienia.

Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.), przychody członków Ochotniczych Straży Pożarnych, uzyskane z tytułu uczestnictwa w szkoleniach, akcjach ratowniczych i akcjach związanych z likwidowaniem klęsk żywiołowych, wolne są od podatku dochodowego.

Mając powyższe na względzie, wydaje się, iż brak konieczności wypłaty przez pracodawcę wynagrodzenia za okres uczestniczenia pracownika w działaniach ratowniczych (i wypoczynku koniecznego po ich zakończeniu), a także za czas szkoleń pożarniczych (w wymiarze nieprzekraczającym łącznie 6 dni w ciągu roku kalendarzowego) jest rozwiązaniem wystarczającym z punktu widzenia ochrony interesów pracodawcy.

Koresponduje to z zasadą wprowadzoną w art. 80 Kodeksu pracy, zgodnie z którą wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną. Za czas niewykonywania pracy pracownik zachowuje prawo do wynagrodzenia tylko wówczas, gdy przepisy prawa pracy tak stanowią. Uczestniczenie pracownika w akcji ratowniczej nie powinno budzić obaw o trwałość jego stosunku pracy, zwłaszcza ze względu na fakt, iż tego rodzaju aktywność nie może stanowić uzasadnionej przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę. Nie wydaje się zatem konieczne ustawowe wprowadzenie ulg podatkowych dla firm zatrudniających strażaków ochotników, tym bardziej, iż tego rodzaju ulgi nie są także przewidziane w przypadkach zwolnień od pracy innych pracowników niż członkowie ochotniczej straży pożarnej (np. ratowników Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego).

Łączę wyrazy szacunku,

Z upoważnienia Ministra Finansów i Rozwoju Paweł Gruza,  Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów, 15.11.2017 r.

 

www.podatki.biz

Informację dostarczył kol. Albin Piątkowski

Ceny znów rosną szybciej

W kwietniu br. ceny towarów i usług konsumpcyjnych wzrosły o 0,5 proc. względem poprzedniego miesiąca, a w skali roku wzrost wyniósł 1,6 proc. - podał Główny Urząd Statystyczny. Szacunki dotyczące kwietnia pokazują, że po marcowym osłabieniu trendu ceny znów rosną szybciej. W największym stopniu wzrosły ceny paliw oraz żywności.

Ze wstępnych szacunków wynika, że w kwietniu 2018 r. ceny wzrosły o 0,5 proc. miesiąc do miesiąca. W skali roku wzrost wyniósł tymczasem 1,6 proc. Odczyt jest niższy od wcześniejszych przewidywań

Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii, którego analitycy przewidywali, że inflacja wyniesie w kwietniu br. ok. 1,4 proc. w skali roku.

Na wzrost cen wpłynęły głównie wyższe cen paliw do prywatnych środków transportu - w tej kategorii odnotowano wzrost aż o 2,8 proc. względem marca br. (wzrost o 1,3 proc. rok do roku). Zwiększyły się też ceny żywności i napojów bezalkoholowych - o 0,3 proc. m/m oraz o 4 proc. r/r. Nieco mniejszy wpływ na wzrost miały ceny nośników energii, które wzrosły o 1,6 proc. r/r, ale pozostały bez zmian w porównaniu do poprzedniego miesiąca.

Miesiąc wcześniej inflacja wzrosła z kolei o 1,3 proc. w skali roku, jednak w ujęciu miesięcznym odnotowano spadek o 0,1 proc. Zgodnie z przewidywaniami analityków MPiT, kwietniowa zmiana trendu i wzrost inflacji to przede wszystkim efekt wzrostu cen żywności oraz transportu. Wpływ na wskaźnik inflacji miały też najprawdopodobniej wyższe ceny odzieży i obuwia, co jest związane bezpośrednio z czynnikami sezonowymi.

mp

www.podatki.biz

 

  

Informacja otrzymana od kol. Albina Piątkowskiego

 

PIT za 2017: Zasiłek pielęgnacyjny a ulga rehabilitacyjna dla opiekunów

PIT za 2017: Zasiłek pielęgnacyjny a ulga rehabilitacyjna dla opiekunów

W pojęciu dochodu osoby niepełnosprawnej pozostającej na utrzymaniu podatnika mieszczą się wszystkie uzyskane przez te osobę dochody, w tym zwolnione od podatku, np. zasiłek pielęgnacyjny. Jedynym wyjątkiem są alimenty na rzecz dzieci, o których mowa w tej regulacji. W konsekwencji w zakresie kwalifikowania zasiłku pielęgnacyjnego i renty socjalnej do dochodu osoby niepełnosprawnej przepisy ustawy nie uległy zmianie - wyjaśniło Ministerstwo Finansów.

 

Interpelacja nr 19987 do ministra finansów w sprawie utraty prawa do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej

 

Szanowna Pani Minister!

W styczniu rodziny dorosłych, niezdolnych do pracy niepełnosprawnych dowiedziały się, ze wielu z nich straciło prawo do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej. Jak wskazują, w styczniu dowiedzieli się, ze w wyniku zmiany przepisów do przychodu osób niepełnosprawnych za 2017 r. ma być wliczony zasiłek pielęgnacyjny. Stad pomimo zwiększenia limitu dochodów osób niepełnosprawnych tj. do kwoty 10080 zł, w większości

przypadków, po wliczeniu zasiłku pielęgnacyjnego, kwota ta zostanie przekroczona i tym samym rodziny niepełnosprawnych nie beda mogły odliczyc wydatków poniesionych na ich utrzymanie. Te zmiany sa o tyle niezrozumiałe, ze skoro podwyższono limit to chyba po to aby wiecej osób skorzystało z ulgi.

 

Majac na uwadze powyższe proszę o zajecie stanowiska w tej sprawie i udzielenie odpowiedzi na następujące pytanie:

 

Czy zostaną podjęte prace nad zmiana przepisów, które jasno okresla, iz do dochodu nie wlicza się wypłacanych świadczeń związanych z niepełnosprawnością? Wówczas opiekunowie odliczyliby wydatki na niepełnosprawnych niezdolnych do pracy, którzy nie maja innych dochodów.

 

Poseł Katarzyna Osos

20 lutego 2018 r.

 

Odpowiedz na interpelacje nr 19987 w sprawie utraty prawa do odliczenia ulgi rehabilitacyjnej

 

Szanowny Panie Marszałku,

 

odpowiadając na interpelacje Pani Poseł Katarzyny Osos nr 19987 w sprawie stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie korzystania z ulgi na cele rehabilitacyjne, uprzejmie informuje.

Stosownie do postanowień art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 200, ze zm.), zwanej dalej "ustawa", odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione w roku podatkowym przez podatnika będącego osoba niepełnosprawna lub podatnika, na którego

utrzymaniu sa osoby niepełnosprawne.

 

Dla uznania, na gruncie przepisów ustawy, ze podatnik posiada na utrzymaniu osobę niepełnosprawna musza zostać spełnione kryteria określone w art. 26 ust. 7e ustawy. Z ulgi na cele rehabilitacyjne mogą bowiem skorzystać osoby mające na utrzymaniu następujące osoby niepełnosprawne: współmałżonka, dzieci własne i przysposobione, dzieci obce przyjęte na wychowanie, pasierbów, rodziców, rodziców współmałżonka, rodzeństwo, ojczyma, macochę, zięciów i synowe, jeżeli w roku podatkowym dochody tych osób niepełnosprawnych nie przekraczają kwoty 10 080 zł. Do dochodów, o których mowa w zdaniu pierwszym, nie zalicza sie alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4.

 

Brzmienie tej regulacji zostało nadane ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. poz. 2175), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2017 r.

 

W stosunku do brzmienia przepisu obowiązującego przed zmiana podwyższony został limit dochodu osoby niepełnosprawnej z 9 120 zł do 10 080 zł, a ponadto dodano drugie zdanie wyłączające z dochodów osoby niepełnosprawnej pozostającej na utrzymaniu podatnika kwoty alimentów na rzecz dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 ustawy, czyli dzieci:

- małoletnich,

- bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalna,

- do ukończenia 25 zżycia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiąca iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej.

 

W myśl definicji pojęcia dochodu zawartej w art. 9 ust. 2 ustawy, przez dochód należy rozumieć dodatnia różnice pomiędzy przychodem a kosztami jego uzyskania. W świetle powyższego w pojęciu dochodu osoby niepełnosprawnej pozostającej na utrzymaniu podatnika mieszczą sie wszystkie uzyskane przez te osobę dochody, w tym zwolnione od podatku, np. zasiłek pielęgnacyjny. Jedynym wyjątkiem są alimenty na rzecz dzieci, o których mowa w tej regulacji. W konsekwencji w zakresie kwalifikowania zasiłku pielęgnacyjnego i renty socjalnej do dochodu osoby niepełnosprawnej przepisy ustawy nie uległy zmianie.

 

Jednocześnie uprzejmie informuje, ze obecnie nie są prowadzone prace w kierunku wyłączenia świadczeń związanych z niepełnosprawnością z dochodu osoby niepełnosprawnej branego pod uwagę przy ustalaniu, czy osoba ta pozostaje, czy tez nie pozostaje, na utrzymaniu podatnika.

Podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów

Paweł Gruza

Warszawa, 14 marca 2018 r.

Artykuł ze strony www.podatki.biz

Informacja otrzymana od kol. Albina Piątkowskiego

Rząd prześwietli emerytury. Czas na zmiany systemowe?

Emerytury: Mundurowi i rolnicy trafią do ZUS ?

Sobota, 28 kwietnia (06:00)

Związki zawodowe i organizacje pracodawców chcą rzetelnej dyskusji o przyszłości systemu wsparcia seniorów. A nie tylko pojedynczych zmian, demolujących obowiązujące zasady.

9 maja w zespole ubezpieczeń społecznych Rady Dialogu Społecznego ma się odbyć spotkanie partnerów społecznych dotyczące nowego przeglądu systemu emerytalnego.

Przewodnicząca RDS minister Elżbieta Rafalska chce, by wypracowane rekomendacje posłużyły jako materiał do debaty w czasie posiedzenia plenarnego RDS pod koniec czerwca.

- Dzisiaj trudno jest przewidzieć efekt prac zespołu - podkreśla Łukasz Kozłowski, główny ekonomista Pracodawców RP. - Nie wiadomo, czy dyskusja o przeglądzie nie sprowadzi się do kilku spotkań, na których każdy przedstawi swoje stanowisko. A przecież przegląd systemu emerytalnego to poważna sprawa, wymagająca czasu - podkreśla.

Przegląd, czyli pretekst

Po raz pierwszy od startu reformy w 1999 r. przegląd funkcjonowania systemu emerytalnego Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej oraz Ministerstwo Finansów przeprowadziły w 2013 r. Podstawą był art. 32 ustawy z 25 marca 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem systemu ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2011 r. nr 75, poz. 398 ze zm.). Zgodnie z nim Rada Ministrów dokonuje przeglądu systemu emerytalnego nie rzadziej niż co trzy lata.

dot zmian emerytalnych


Dziennik Gazeta Prawna

Kolejna ocena została poprzedzona debatami organizowanymi przez ZUS. We wszystkich oddziałach od czerwca do września 2016 r. każdy mógł przedstawić swoją opinię o systemie emerytalnym. Z powodu skali konsultacji gotowy dokument trafił do Sejmu dopiero pod koniec grudnia 2016 r. A parlament przyjął informację rządu na ten temat w lutym 2017 r.

- Nie rozumiem, dlaczego zaledwie po roku od zakończenia ostatniego przeglądu rozpoczyna się następny - zastanawia się Bogusława Nowak-Turowiecka, ekspert ubezpieczeniowy ze Związku Rzemiosła Polskiego.

Konieczne porządki

Eksperci nie mają jednak wątpliwości, że warto się zastanowić nad przyszłym kształtem systemu.

- Najważniejszą sprawą jest odpowiedź na pytanie, czy wracamy do poprzedniego systemu emerytalnego zdefiniowanego świadczenia, czy też zachowamy obecny system zdefiniowanej składki - zauważa Bogusława Nowak-Turowiecka.

W ocenie ekspertki nowy przegląd emerytalny powinien wypracować rozwiązania spójne, które będą obowiązywać przez kilka dekad, a nie tylko przez jedną kadencję Sejmu.

- Dlatego też warto zastanowić się nad włączeniem służb mundurowych do systemu powszechnego - podkreśla Bogusława Nowak-Turowiecka. - Jeśli za takie osoby resorty siłowe będą płacić składki, to odejście ze służby będzie o wiele prostsze. Nie można zmieniać tylko małego fragmentu systemu emerytalnego, bo to wywołuje bałagan - dodaje.

Podobnie uważa Jeremi Mordasewicz, ekspert ubezpieczeniowy z Konfederacji Lewiatan. W jego ocenie do ZUS powinni trafić nie tylko mundurowi, lecz także rolnicy.

- Musimy wrócić do założeń reformy emerytalnej z 1999 r., która proponowała powszechność systemu - podkreśla Jeremi Mordasewicz. - Kopalnie powinny płacić wyższe składki emerytalne do ZUS, bowiem górnicy przechodzą na wcześniejszą emeryturę. Co więcej, ich świadczenia są ustalane na podstawie specjalnych wskaźników, ale za tym nie idzie wyższa składka emerytalna - dodaje.

W ocenie Lewiatana rząd będzie musiał podjąć decyzję o stopniowym zrównaniu wieku emerytalnego kobiet i mężczyzn na poziomie 65 lat.

- Kobiety stanowczo zbyt krótko pracują w porównaniu z czasem pobierania emerytury - dodaje Mordasewicz.

Kłopotliwa waloryzacja

- Konieczne jest także wypracowanie nowego mechanizmu waloryzacji rent i emerytur - zauważa Łukasz Kozłowski. - Obecny system powoduje, że to politycy decydują o prowizorycznych rozwiązaniach. A przecież można skorzystać ze wskaźnika waloryzacji składek na ubezpieczenie emerytalne za kolejne lata - podkreśla.

Konfederacja Lewiatan chce likwidacji starego portfela.

- Warto też zastanowić się nad nowym sposobem liczenia emerytury. Tak, żeby przy ich ustalaniu uwzględniano przewidywane w przyszłości średnie trwanie życia kobiet i mężczyzn. A nie to obecnie obowiązujące - podkreśla Mordasewicz. - Dlaczego? Bo żyjemy coraz dłużej. A jeśli to uwzględnimy, to co prawda świadczenia w dniu ich przyznania będą nieco niższe, ale w przyszłości ich wysokość będzie relatywnie wyższa - dodaje.

OPZZ stawia zaś sprawę jasno.

- Mamy gotowy projekt ustawy dotyczący waloryzacji rent i emerytur. Chcemy, żeby przy ustalaniu wskaźnika uwzględniać nie 20, ale 50 proc. realnego wzrostu płac - podkreśla Wiesława Taranowska, wiceprzewodnicząca OPZZ. - W czasie prac zespołu zaproponujemy także, żeby wdowy i wdowcy mogli otrzymać jedną czwartą świadczenia po swoich współmałżonkach - dodaje.

Pomostówki pod młotek

Z kolei NSZZ "Solidarność" nie ma wątpliwości, że podczas przeglądu emerytalnego trzeba będzie rozwiązać kwestię emerytur pomostowych.

- Niezbędne jest uchylenie ich wygasania - podkreśla Henryk Nakonieczny, członek prezydium Komisji Krajowej NSZZ "Solidarność". - Będziemy się także domagać emerytur stażowych, żeby osoby z najdłuższym stażem pracy w trudnych warunkach mogły wcześniej zakończyć aktywność zawodową.

Rząd także nie pójdzie z pustymi rękami na posiedzenie zespołu RDS. Wśród najnowszych propozycji jest bowiem emerytura dla matek. Każda kobieta, która urodzi i wychowa przynajmniej czwórkę dzieci, będzie miała prawo do emerytury minimalnej. Świadczenie uzyskają panie, które nigdy nie pracowały i te, które były aktywne zawodowo, ale zbyt krótko, by wypracować kapitał potrzebny do ich wypłaty.

Bożena Wiktorowska

26.04.2018

Dziennik Gazeta Prawna


http://biznes.interia.pl/news/rzad-przeswietli-emerytury-czas-na-zmiany-systemowe,2566023,1021

Informacja otrzymana od kol. Adama Skowronka

Zapis testamentowy a PIT od sprzedaży nieruchomości nabytej w spadku

Wykonanie zapisu testamentowego ze środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze spadku, pomniejsza przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości o kwotę wykonanego zapisu (art. 11 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) - orzekł Naczelny Sąd Administracyjny.

  

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Zborzyński (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA (del.) Paweł Kowalski, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 859/14 w sprawie ze skargi P. J. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 13 marca 2014 r. nr ITPB2/415-1167/13/DSZ w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych:

 

1.   oddala skargę kasacyjną,

2.   zasądza od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz P. J. kwotę 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

 

UZASADNIENIE

 

Zaskarżonym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uwzględnił skargę P.J. i uchylił indywidualną interpretację Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

 

Stan sprawy Sąd przedstawił w sposób następujący:

 

We wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 16.12.2013 r. skarżący wskazał, że na podstawie testamentu (jako syn spadkodawcy) nabył spadek w udziale wynoszącym 1/3 jego części. Jednocześnie na mocy testamentu spadkobiercy zostali zobowiązani do wykonania zapisu, polegającego na spieniężeniu wchodzącej w skład spadku nieruchomości i podziale pieniędzy ze sprzedaży majątku spadkowego pomiędzy trzech spadkobierców (po 1/4 części) oraz w częściach równych pomiędzy wnuczętami testatora. Skarżący dokonał zgłoszenia nabycia 1/3 spadku, spadkobiercy wykonali polecenie spadkowe, sprzedając stanowiącą spadek nieruchomość za kwotę 1.350.000 zł, z czego skarżący otrzymał kwotę 463.330 zł. Następnie, wykonując zapis, wypłacił dwóm zapisobiorcom kwoty po 65.000 zł, którzy również dokonali zgłoszenia nabycia pieniędzy w wyniku realizacji zapisu spadkowego. Skarżący zadał pytania:

 

1.   czy wykonanie zapisu podlega zwolnieniu podatkowemu na podstawie ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 ze zm., dalej: u.p.s.d.) oraz

2.   jeżeli uzyskana kwota ze sprzedaży części masy spadkowej nie jest zwolniona od podatku od spadku, czy podlega opodatkowaniu na podstawie ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.), a jeżeli tak - czy podstawą opodatkowania stanowi kwota uzyskana ze sprzedaży, pomniejszona o kwoty wykonanych zapisów pomniejszona o koszty sporządzonego aktu notarialnego i zapłaconych podatków.

 

Zajął stanowisko, że jeżeli kwota uzyskana ze sprzedaży nie wchodzi w skład spadku, to opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega tylko jej "czysta wartość", po odliczeniu wartości wykonanych zapisów oraz kosztów poniesionych w związku ze sprzedażą.

Działający z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w indywidualnej interpretacji z dnia 13.03.2014 r. uznał stanowisko skarżącego w zakresie pytania drugiego za nieprawidłowe, wskazując, że sprzedaż nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. Wydatek związany z wykonaniem zapisu testamentowego nie stanowi kosztu uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, wskutek czego skarżący kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości nie może pomniejszyć o kwotę wykonanych zapisów testamentowych; Do kosztów tych może natomiast zaliczyć poniesione koszty sporządzenia aktu notarialnego, na podstawie którego dokonano sprzedaży nieruchomości.

 

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący powtórzył argumentację, przedstawioną w postępowaniu interpretacyjnym, nadto podnosząc, że zapis uważany jest za dług spadkowy, niezasadne jest więc kwestionowane, że jego wykonanie stanowi koszt odpłatnego zbycia nieruchomości w podatku dochodowym. Wykonanie zapisu ma bowiem ścisły związek przyczynowo-skutkowy ze sprzedażą spadkowej nieruchomości. Stanowisko organu interpretacyjnego prowadzi do tego,, że mimo, iż skarżący w zakresie wykonanego zapisu nie uzyskuje przyrostu majątku, musi uiścić podatek dochodowy również od kwot wypłaconych zapisobiorcom.

 

Uzasadniając uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonej interpretacji na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wywiódł, że podział spadku, polegający na sprzedaży majątku spadkowego i podziale sumy uzyskanej z tego tytułu pomiędzy spadkobierców, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dział spadku mieści się w pojęciu nabycia spadku, gdyż jako następstwo nabycia spadku reguluje zakres nabycia praw z tytułu dziedziczenia. Sprzedaż nieruchomości dokonana przez wszystkich spadkobierców nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Stanowisko zajęte przez organ interpretacyjny narusza więc art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. poprzez jego błędną wykładnię i prowadzi do dwukrotnego opodatkowania tego samego przychodu.

 

W wywiedzionej od powyższego wyroku skardze kasacyjnej Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wniósł o jego uchylenie w całości i rozpoznanie skargi, ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

 

Na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. zarzucił naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 8 w powiązaniu z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. przez jego błędną wykładnię i nieprawidłową ocenę możliwości zastosowania do stanu faktycznego, opisanego we wniosku, na skutek uznania, że spłata otrzymana przez skarżącego w wyniku podziału pomiędzy spadkobierców sumy uzyskanej ze sprzedaży majątku spadkowego nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albowiem nie stanowi przychodu z odpłatnego zbycia rzeczy i praw majątkowych.

 

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej powołując się na bogate orzecznictwo sądowoadministracyjne podniesiono, że nabycie spadku podlega przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, natomiast odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w drodze spadku jest opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych w ustawie regulującej ten podatek. O podwójnym opodatkowaniu można byłoby mówić wówczas, gdyby z tytułu nabycia spadku podatnik musiał zapłacić zarówno podatek od spadków i darowizn, jak i podatek dochodowy od osób fizycznych, co w rozpoznawanej sprawie nie ma miejsca.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną skarżący wniósł o jej oddalenie i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżony wyrok, pomimo błędnego jego uzasadnienia, odpowiada prawu. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31.12.2006 r. na mocy art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. d u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego w całości były przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f., jeżeli ich nabycie nastąpiło w drodze spadku lub darowizny. Na mocy ustawy z dnia 16.11.2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588 ze zm.), która weszła w życie dnia 1.01.2007 r., zniesiono wymienione zwolnienie podatkowe i wprowadzono regułę opodatkowania przychodów ze sprzedaży nieruchomości, nabytych w drodze spadku lub darowizny, na zasadach ogólnych. Oznacza to, że od dnia 1.01.2007 r. dochód ze sprzedaży nieruchomości, nabytej w drodze spadku, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie tej nieruchomości następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. Jakkolwiek zatem na mocy art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie podlegają przychody, podlegające przepisom u.p.s.d., nie oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie podlegają przychody uzyskane z odpłatnego zbycia nieruchomości, nabytych w drodze spadku lub darowizny. Rzecz w tym, że czym innym jest nabycie określonych przedmiotów majątkowych w drodze spadku lub darowizny, z ewentualnym obowiązkiem opodatkowania tego nabycia na podstawie przepisów u.p.s.d., a czym innym odpłatne zbycie tak nabytych przedmiotów majątkowych, z ewentualnym obowiązkiem opodatkowania uzyskanych w ten sposób przychodów, o ile ziszczą się warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c u.p.d.o.f. Jeżeli zatem skarżący zbył nieruchomość, nabytą po roku 2006 w drodze spadku, przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym ją nabył, przychód uzyskany ze sprzedaży podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od tego, że nabycie tej nieruchomości w drodze spadku podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn (ewentualnie było zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 4a ust. 1 u.p.s.d.).

 

Dlatego też nie można zaaprobować poglądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, że dział spadku, polegający na sprzedaży majątku spadkowego i podziale sumy uzyskanej z tego tytułu pomiędzy spadkobierców, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pogląd ten byłby słuszny w odniesieniu do stanu prawnego obowiązującego przed dniem 1.01.2007 r., ale jest błędny w odniesieniu do spadku otwartego w roku 2010 i odpłatnego zbycia nieruchomości, wchodzącej w skład tego spadku, w roku 2013. Organ interpretacyjny trafnie więc wywodzi, że art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.s.d., który stanowi, że podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy lub praw majątkowych w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu i polecenia testamentowego, obejmuje swym zakresem rzeczy lub prawa majątkowe istniejące w chwili śmierci spadkodawcy, a kwota uzyskana ze sprzedaży odziedziczonej nieruchomości takim prawem majątkowym nie jest. Słusznie też organ interpretacyjny zauważa, że dział spadku, jako niewymieniony w katalogu zawartym w art. 1 ust. 1 pkt 1 i art. 2 u.p.s.d., nie stanowi czynności opodatkowanej tym podatkiem; pogląd ten aprobowany jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8.05.2013 r., II FSK 1905/11 i z dnia 8.11.2016 r., II FSK 3262/14).

 

Nie oznacza to jednak, że zaskarżona interpretacja jest prawidłowa. Nie można bowiem zgodzić się z wyrażonym w niej stanowiskiem, prowadzącym do uznania za przychód skarżącego z odpłatnego zbycia nieruchomości całej przypadającej na niego kwoty (463.330 zł), bez uwzględnienia, że została ona pomniejszona o wykonane zapisy w łącznej kwocie 130.000 zł. Skarżący słusznie przy tym zarzuca, że w takiej sytuacji płaciłby podatek dochodowy także od tych sum, które jego majątku nie powiększyły. Zauważyć więc należy, że na mocy art. 9 ust. 1 i ust. 2 u.p.d.o.f. przedmiot opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych są dochody, stanowiące nadwyżkę sumy przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania. Z kolei przychodami (art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.) są - między innymi - otrzymane przez podatnika pieniądze, pod warunkiem jednak, że przyrost majątkowy ma charakter definitywny (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24.08.1999 r., SA/Bk 605/98, A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 11 u.p.d.o.f., LEX). Skoro ze stanu faktycznego, przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji, wynika, że skarżący z przypadającej na niego części sumy, uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, wypłacił kwoty stanowiące zapisy testamentowe, definitywnie nabył tylko tę część wymienionej sumy, która pozostała po wykonaniu zapisów, a więc sumę 333.330 zł, a nie 463.330 zł. Prowadzi to do wniosku, że wykonanie zapisu testamentowego pomniejszyło przychód skarżącego, uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku, a odmienne stanowisku organu interpretacyjnego prowadzi do naruszenia art. 9 ust. 1 i art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

 

Pozwala to na uznanie, że zaskarżony wyrok, którym uchylono indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, wydaną na wniosek skarżącego, odpowiada prawu, gdyż interpretacja ta jest wadliwa, choć z innych przyczyn, niż wskazał to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Skarga kasacyjna organu interpretacyjnego podlega zatem oddaleniu na podstawie art. 184 P.p.s.a., przy czym rozpatrując sprawę ponownie organ interpretacyjny będzie na podstawie art. 153 w związku z art. 184 i art. 193 P.p.s.a. obowiązany do uwzględnienia oceny prawnej, zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, zamiast oceny przedstawionej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku; ocena ta sprowadza się do tezy, że wykonanie zapisu testamentowego pomniejsza przychód skarżącego, uzyskany ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze spadku.

 

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 P.p.s.a.

 

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 715/15

 

link dzięki kol. Albinowi Piątkowskiemu

www.podatki.biz

Licznik odwiedzin

4357840
Dziś
Wczoraj
Ten tydzień
Poprzedni tydzień
Ten miesiąc
Poprzedni miesiąc
Całkowity
3547
1931
15196
3703551
62676
82886
4357840